بنگريد ، چگونه ژوليده و غبار آلود ، به سوى من با شتاب از هر راه دورى مىآيند ، شما گواه باشيد كه من - جز آزار و أذيّت يك ديگرشان - آنها را آمرزيدم . ( 14 ) از جابر بن عبد الله در حديث مرفوعى نقل شده است كه پيامبر ( ص ) فرمود : « از ستم بپرهيزيد كه ستمكارى در روز قيامت ، باعث تاريكىهاست و از بخل دورى كنيد كه بخل مردمان پيش از شما را هلاك ساخته است ، آنان را وادار كرد تا خون يك ديگر را بريزند و ناموس هم را حلال شمارند . » مجاهد در حديث مرفوعى نقل مىكند : خداوند مرض گرى را بر اهل دوزخ مسلّط مىكند آن قدر بدن خود را مىخارند كه استخوانهايشان نمايان مىشود ، بعد به آنها مىگويند : آيا اين كار باعث آزار شد ؟ جواب مىدهند : آرى به خدا قسم ، آنگاه گفته مىشود : اين در مقابل آن اذيت‌هايى است كه مؤمنان را مىآزرديد . ( 15 ) گويند : سليمان بن عبد الملك به مكه رفت ، و در آنجا طاوس يمانى را ديد ، به طاوس گفتند : براى خليفه حديثى نقل كن ! گفت : پيامبر خدا ( ص ) فرموده است : « همانا از همهء مردم - روز قيامت - عذاب آن كسى بيشتر است كه خداوند او را بهره‌اى از سلطنت خود دهد ، امّا او در قلمرو حكومت الهى ، به ستم برخيزد . » ( 16 ) [ متن عربى ] ظلم و ستم 1 - رحم اللَّه عبدا كان لأخيه قبله مظلمة في عرض أو مال فأتاه فيحلّله منها قبل أن يأتي يوم ليس معه دينار و لا درهم . 2 - من اقتطع شيئا من مال امرء مسلم بيمينه حرّم اللَّه عليه الجنة ، قالوا : يا رسول اللَّه و إن كان شيئا يسيرا قال : و إن كان قضيبا من أراك . 3 - أوحى اللَّه إلىّ أن يا أخا المرسلين يا أخا المنذرين أنذر قومك لا يدخلوا بيتا من بيوتى و لا أحد